fbpx
ದೇವರು

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ಹೊಕ್ಕಳ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸೋಕೇ ಮುಂಚೆ ಮೊರದಲ್ಲಿ ಇಡೋ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇತ್ತು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡೋರು ಗೊತ್ತಾ

ಶಿಶುವನ್ನು ಮೊರದಲ್ಲಿ ಇಡುವ  ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಇಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೇನು ಗೊತ್ತು ? ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತು ?

 

 

ಮಾನವನ ಜೀವನ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಜೀವನ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮ ಮರಣದಿಂದ ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಮದ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ, ಇವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗಳು ಮಾನವನೊಂದಿಗೆ ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಷಯವನ್ನು ನೋಡೋಣ

 

 

ಶಿಶು ಹುಟ್ಟಿದ ನಂತರ ಪ್ರಾಣ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸದೆಯೇ, ಮೊರದಲ್ಲಿ ಶಿಶುವನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ ಇಡುವ ಆಚರಣೆ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಇರುವುದು. ಈಗಲೂ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಶೇಕಡ ಒಂದರಷ್ಟು ಮೊರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ ಇಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇದೇ ಏನೋ ಆಗಲಿ ಶೇಕಡ 99 ರಷ್ಟು ಪೂರ್ತಿ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.ಆ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಈಗಿರುವಂತೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ಮೊರದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಮಲಗಿಸುವುದರಿಂದ ನೋಡುವವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜ್ಞಾನ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದು ತಪ್ಪದೇ ಹಾಗೆ ಮಲಗಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಮೊರದಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ನಂತರ ಮೊರದಿಂದ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗಿನವರ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವೇನೋ  ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಈ ವಿಧವಾಗಿದೆ .

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೊರ ಎಂದರೆ ಏನೆಂಬುದು ಸಹ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತಾಗಿದೆ . ಈಗಲೂ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಶುಭ್ರ ಮಾಡಲು ಮೊರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ, ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಮೊರದಲ್ಲಿ ಸುರಿದು ಧಾನ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಹೊಟ್ಟು ಮುಂತಾದವು ಹೋಗಲು ಮರದಿಂದ ಕೇರಿದ ನಂತರವೇ ಅಡುಗೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು. ಈಗಲೂ ಸಹ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ನಾವು ತಿಂದು ಅನುಭವಿಸುವ ಧಾನ್ಯವೂ ಕೊನೆಗೆ ಮೊರದಿಂದಲೇ ಅಡುಗೆಯ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

 

 

ನಾವು ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಆಹಾರದ ಧಾನ್ಯವೂ ಮೊರದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ಬೇಕಾಗಿರುವ ಕರ್ಮಗಳು ಕರ್ಮ ನಿಲಯದಿಂದಲೇ  ಬರುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ನಿಲಯವನ್ನು ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೊರಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೀನು ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಬರುವಂತೆ ಮೊರದಲ್ಲಿ ಶಿಶುವನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗುಣಗಳು ಎಂಬ ಪಾಷ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಸುತ್ತಿ ಅಥವಾ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಮೊರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ ಪದ್ಧತಿಯ ಅರ್ಥ ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಶಿಶುವಿಗೆ ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಮೊರದೊಳಗಿಂದ ಎತ್ತಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗುಣಗಳು ಎನ್ನುವ ಪಾಶವನ್ನು ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗಲೇ, ಕರ್ಮ ಚಯದಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದು ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದುವೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಮೊರದಿಂದ ಶಿಶುವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾನವನು ಹುಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಎಷ್ಟೋ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.ಮೊರವನ್ನು ಕರ್ಮಕೊಡಲಿಯಂತೆ ಕರುಳನ್ನು ಗುಣಪಾಶವಾಗಿ ಹೋಲಿಸಿ ಜ್ಞಾನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹೊರಬೀಳುವಂತೆ ಹೊಕ್ಕಳ ಕರುಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಮೊರದಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ತೆಗೆಯುವುದು ದೊಡ್ಡ ಅರ್ಥದಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ್ಲವೇ ? ಮಾನವನ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮೊರ ಕರ್ಮವೆಂದು,ಕರುಳು ಬಂದವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ ಕರುಳು ಎಂಬ ಬಂಧವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಮೊರವೆಂಬ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹೊರಬೀಳುವಂತೆಯೂ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈಗಲೂ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಯಾರಾದರೂ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಮೊರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಬರೆದ ಬರಹವೆಂದು ಕೆಲವರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.

 

 

ಬೈಬಲ್ನನಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಏಸು ಪ್ರಭು ದೊಡ್ಡವನೆಂದು ಆತನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆತನೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದು “ಆತನ ಮೊರ ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ” ಅಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದೂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲವೇ ? ಇಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯವೆಂದರೆ, ಮಾನವನು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಅರ್ಥ ಇರುವುದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವನು ಶಿಶುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಕರ್ಮಚಯವನ್ನು, ಗುಣಗಳ ಬಂಧವನ್ನು, ಅವುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಆಚರಣೆಗೆ ಗುರುತಾದ “ಶಿಶುವನ್ನು ಮೊರದಲ್ಲಿ ಇಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ” ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಶಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು.

 

 

ಎಷ್ಟೋ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಪೂರ್ತಿ ನಶಿಸಿ ಹೋಗದಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ಮತದವರು ಮೊರದ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ ಮೊರದ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು, ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗಲೇ ಇಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಆಚರಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಆಗಿರುತ್ತೇವೆಂದು ಈ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಪೂಜೆಗಳು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮರಳಿಸಿರಿ.

copying or reproducing the above content in any format without approval is criminal offence and will be prosecuted in Bengaluru court © ಸುವರ್ಣಾನುಡಿ

Click to comment
To Top